подска́зывать
to tell (to help by telling, often discreetly), to prompt (to), to suggest (to)
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | подска́зывать |
|---|---|
| Present, я | подска́зываю |
| Present, ты | подска́зываешь |
| Present, он, она, оно | подска́зывает |
| Present, мы | подска́зываем |
| Present, вы | подска́зываете |
| Present, они | подска́зывают |
| Future, я | бу́ду подска́зывать |
| Future, ты | бу́дешь подска́зывать |
| Future, он, она, оно | бу́дет подска́зывать |
| Future, мы | бу́дем подска́зывать |
| Future, вы | бу́дете подска́зывать |
| Future, они | бу́дут подска́зывать |
| Past masculine | подска́зывал |
| Past feminine | подска́зывала |
| Past neuter | подска́зывало |
| Past plural | подска́зывали |
| Imperative singular | подска́зывай |
| Imperative plural | подска́зывайте |
Perfective: подсказа́ть