подсказа́ть
to tell (to help by telling, often discreetly), to prompt (to), to suggest (to)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | подсказа́ть |
|---|---|
| Future, я | подскажу́ |
| Future, ты | подска́жешь |
| Future, он, она, оно | подска́жет |
| Future, мы | подска́жем |
| Future, вы | подска́жете |
| Future, они | подска́жут |
| Past masculine | подсказа́л |
| Past feminine | подсказа́ла |
| Past neuter | подсказа́ло |
| Past plural | подсказа́ли |
| Imperative singular | подскажи́ |
| Imperative plural | подскажи́те |
Imperfective: подска́зывать