поговори́ть
to have a conversation, to talk (used with с кем (s kem))
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | поговори́ть |
|---|---|
| Future, я | поговорю́ |
| Future, ты | поговори́шь |
| Future, он, она, оно | поговори́т |
| Future, мы | поговори́м |
| Future, вы | поговори́те |
| Future, они | поговоря́т |
| Past masculine | поговори́л |
| Past feminine | поговори́ла |
| Past neuter | поговори́ло |
| Past plural | поговори́ли |
| Imperative singular | поговори́ |
| Imperative plural | поговори́те |
Imperfective: говори́ть, погова́ривать