отъёбываться
to fuck off; to leave alone; to stop annoying or pestering
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | отъёбываться |
|---|---|
| Present, я | отъёбываюсь |
| Present, ты | отъёбываешься |
| Present, он, она, оно | отъёбывается |
| Present, мы | отъёбываемся |
| Present, вы | отъёбываетесь |
| Present, они | отъёбываются |
| Future, я | бу́ду отъёбываться |
| Future, ты | бу́дешь отъёбываться |
| Future, он, она, оно | бу́дет отъёбываться |
| Future, мы | бу́дем отъёбываться |
| Future, вы | бу́дете отъёбываться |
| Future, они | бу́дут отъёбываться |
| Past masculine | отъёбывался |
| Past feminine | отъёбывалась |
| Past neuter | отъёбывалось |
| Past plural | отъёбывались |
| Imperative singular | отъёбывайся |
| Imperative plural | отъёбывайтесь |
Perfective: отъеба́ться