отъеба́ться
to fuck off; to leave alone; to stop annoying or pestering
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | отъеба́ться |
|---|---|
| Future, я | отъебу́сь |
| Future, ты | отъебёшься |
| Future, он, она, оно | отъебётся |
| Future, мы | отъебёмся |
| Future, вы | отъебётесь |
| Future, они | отъебу́тся |
| Past masculine | отъеба́лся, отъёбся |
| Past feminine | отъеба́лась, отъебла́сь |
| Past neuter | отъеба́лось, отъебло́сь |
| Past plural | отъеба́лись, отъебли́сь |
| Imperative singular | отъеби́сь |
| Imperative plural | отъеби́тесь |
Imperfective: отъёбываться