отступи́ть
to retreat, to fall back
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | отступи́ть |
|---|---|
| Future, я | отступлю́ |
| Future, ты | отсту́пишь |
| Future, он, она, оно | отсту́пит |
| Future, мы | отсту́пим |
| Future, вы | отсту́пите |
| Future, они | отсту́пят |
| Past masculine | отступи́л |
| Past feminine | отступи́ла |
| Past neuter | отступи́ло |
| Past plural | отступи́ли |
| Imperative singular | отступи́ |
| Imperative plural | отступи́те |
Imperfective: отступа́ть