отступа́ть
to retreat, to fall back
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | отступа́ть |
|---|---|
| Present, я | отступа́ю |
| Present, ты | отступа́ешь |
| Present, он, она, оно | отступа́ет |
| Present, мы | отступа́ем |
| Present, вы | отступа́ете |
| Present, они | отступа́ют |
| Future, я | бу́ду отступа́ть |
| Future, ты | бу́дешь отступа́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет отступа́ть |
| Future, мы | бу́дем отступа́ть |
| Future, вы | бу́дете отступа́ть |
| Future, они | бу́дут отступа́ть |
| Past masculine | отступа́л |
| Past feminine | отступа́ла |
| Past neuter | отступа́ло |
| Past plural | отступа́ли |
| Imperative singular | отступа́й |
| Imperative plural | отступа́йте |
Perfective: отступи́ть