отста́ть
to fall behind, to lag (to be below average in performance)
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | отста́ть |
|---|---|
| Future, я | отста́ну |
| Future, ты | отста́нешь |
| Future, он, она, оно | отста́нет |
| Future, мы | отста́нем |
| Future, вы | отста́нете |
| Future, они | отста́нут |
| Past masculine | отста́л |
| Past feminine | отста́ла |
| Past neuter | отста́ло |
| Past plural | отста́ли |
| Imperative singular | отста́нь |
| Imperative plural | отста́ньте |
Imperfective: отстава́ть