отстава́ть
to fall behind, to lag (to be below average in performance)
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | отстава́ть |
|---|---|
| Present, я | отстаю́ |
| Present, ты | отстаёшь |
| Present, он, она, оно | отстаёт |
| Present, мы | отстаём |
| Present, вы | отстаёте |
| Present, они | отстаю́т |
| Future, я | бу́ду отстава́ть |
| Future, ты | бу́дешь отстава́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет отстава́ть |
| Future, мы | бу́дем отстава́ть |
| Future, вы | бу́дете отстава́ть |
| Future, они | бу́дут отстава́ть |
| Past masculine | отстава́л |
| Past feminine | отстава́ла |
| Past neuter | отстава́ло |
| Past plural | отстава́ли |
| Imperative singular | отстава́й |
| Imperative plural | отстава́йте |
Perfective: отста́ть