отре́чься
to disown, to disavow, to renounce, to give up, to repudiate
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | отре́чься |
|---|---|
| Future, я | отреку́сь |
| Future, ты | отречёшься |
| Future, он, она, оно | отречётся |
| Future, мы | отречёмся |
| Future, вы | отречётесь |
| Future, они | отреку́тся |
| Past masculine | отрёкся |
| Past feminine | отрекла́сь |
| Past neuter | отрекло́сь |
| Past plural | отрекли́сь |
| Imperative singular | отреки́сь |
| Imperative plural | отреки́тесь |
Imperfective: отрека́ться