отравля́ть
to poison, to envenom
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | отравля́ть |
|---|---|
| Present, я | отравля́ю |
| Present, ты | отравля́ешь |
| Present, он, она, оно | отравля́ет |
| Present, мы | отравля́ем |
| Present, вы | отравля́ете |
| Present, они | отравля́ют |
| Future, я | бу́ду отравля́ть |
| Future, ты | бу́дешь отравля́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет отравля́ть |
| Future, мы | бу́дем отравля́ть |
| Future, вы | бу́дете отравля́ть |
| Future, они | бу́дут отравля́ть |
| Past masculine | отравля́л |
| Past feminine | отравля́ла |
| Past neuter | отравля́ло |
| Past plural | отравля́ли |
| Imperative singular | отравля́й |
| Imperative plural | отравля́йте |
Perfective: отрави́ть
Examples
- отравля́ть удово́льствие — to spoil/mar the pleasure