отрави́ть
to poison, to envenom
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | отрави́ть |
|---|---|
| Future, я | отравлю́ |
| Future, ты | отра́вишь |
| Future, он, она, оно | отра́вит |
| Future, мы | отра́вим |
| Future, вы | отра́вите |
| Future, они | отра́вят |
| Past masculine | отрави́л |
| Past feminine | отрави́ла |
| Past neuter | отрави́ло |
| Past plural | отрави́ли |
| Imperative singular | отрави́ |
| Imperative plural | отрави́те |
Imperfective: трави́ть, отравля́ть