отпра́вить
to send, to dispatch, to forward
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | отпра́вить |
|---|---|
| Future, я | отпра́влю |
| Future, ты | отпра́вишь |
| Future, он, она, оно | отпра́вит |
| Future, мы | отпра́вим |
| Future, вы | отпра́вите |
| Future, они | отпра́вят |
| Past masculine | отпра́вил |
| Past feminine | отпра́вила |
| Past neuter | отпра́вило |
| Past plural | отпра́вили |
| Imperative singular | отпра́вь |
| Imperative plural | отпра́вьте |
Imperfective: отправля́ть
Examples
- отпра́вить к праотца́м — to kill, to send someone to kingdom come