отговори́ть
to dissuade (someone from), to put someone off, to talk/reason (someone out of)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | отговори́ть |
|---|---|
| Future, я | отговорю́ |
| Future, ты | отговори́шь |
| Future, он, она, оно | отговори́т |
| Future, мы | отговори́м |
| Future, вы | отговори́те |
| Future, они | отговоря́т |
| Past masculine | отговори́л |
| Past feminine | отговори́ла |
| Past neuter | отговори́ло |
| Past plural | отговори́ли |
| Imperative singular | отговори́ |
| Imperative plural | отговори́те |
Imperfective: отгова́ривать