отвле́чься
to be distracted, to deflect/divert one's attention away
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | отвле́чься |
|---|---|
| Future, я | отвлеку́сь |
| Future, ты | отвлечёшься |
| Future, он, она, оно | отвлечётся |
| Future, мы | отвлечёмся |
| Future, вы | отвлечётесь |
| Future, они | отвлеку́тся |
| Past masculine | отвлёкся |
| Past feminine | отвлекла́сь |
| Past neuter | отвлекло́сь |
| Past plural | отвлекли́сь |
| Imperative singular | отвлеки́сь |
| Imperative plural | отвлеки́тесь |
Imperfective: отвлека́ться