отби́ть
to beat off (an attack; enemies), to repulse
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | отби́ть |
|---|---|
| Future, я | отобью́ |
| Future, ты | отобьёшь |
| Future, он, она, оно | отобьёт |
| Future, мы | отобьём |
| Future, вы | отобьёте |
| Future, они | отобью́т |
| Past masculine | отби́л |
| Past feminine | отби́ла |
| Past neuter | отби́ло |
| Past plural | отби́ли |
| Imperative singular | отбе́й |
| Imperative plural | отбе́йте |
Imperfective: отбива́ть
Examples
- отби́ть охо́ту — to discourage