осужда́ть
to condemn, to blame
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | осужда́ть |
|---|---|
| Present, я | осужда́ю |
| Present, ты | осужда́ешь |
| Present, он, она, оно | осужда́ет |
| Present, мы | осужда́ем |
| Present, вы | осужда́ете |
| Present, они | осужда́ют |
| Future, я | бу́ду осужда́ть |
| Future, ты | бу́дешь осужда́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет осужда́ть |
| Future, мы | бу́дем осужда́ть |
| Future, вы | бу́дете осужда́ть |
| Future, они | бу́дут осужда́ть |
| Past masculine | осужда́л |
| Past feminine | осужда́ла |
| Past neuter | осужда́ло |
| Past plural | осужда́ли |
| Imperative singular | осужда́й |
| Imperative plural | осужда́йте |
Perfective: осуди́ть