осуди́ть
to condemn, to blame
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | осуди́ть |
|---|---|
| Future, я | осужу́ |
| Future, ты | осу́дишь |
| Future, он, она, оно | осу́дит |
| Future, мы | осу́дим |
| Future, вы | осу́дите |
| Future, они | осу́дят |
| Past masculine | осуди́л |
| Past feminine | осуди́ла |
| Past neuter | осуди́ло |
| Past plural | осуди́ли |
| Imperative singular | осуди́ |
| Imperative plural | осуди́те |
Imperfective: осужда́ть