ослепля́ть
to blind
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | ослепля́ть |
|---|---|
| Present, я | ослепля́ю |
| Present, ты | ослепля́ешь |
| Present, он, она, оно | ослепля́ет |
| Present, мы | ослепля́ем |
| Present, вы | ослепля́ете |
| Present, они | ослепля́ют |
| Future, я | бу́ду ослепля́ть |
| Future, ты | бу́дешь ослепля́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет ослепля́ть |
| Future, мы | бу́дем ослепля́ть |
| Future, вы | бу́дете ослепля́ть |
| Future, они | бу́дут ослепля́ть |
| Past masculine | ослепля́л |
| Past feminine | ослепля́ла |
| Past neuter | ослепля́ло |
| Past plural | ослепля́ли |
| Imperative singular | ослепля́й |
| Imperative plural | ослепля́йте |
Perfective: ослепи́ть