ослепи́ть
to blind
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | ослепи́ть |
|---|---|
| Future, я | ослеплю́ |
| Future, ты | ослепи́шь |
| Future, он, она, оно | ослепи́т |
| Future, мы | ослепи́м |
| Future, вы | ослепи́те |
| Future, они | ослепя́т |
| Past masculine | ослепи́л |
| Past feminine | ослепи́ла |
| Past neuter | ослепи́ло |
| Past plural | ослепи́ли |
| Imperative singular | ослепи́ |
| Imperative plural | ослепи́те |
Imperfective: ослепля́ть