опусти́ть
to let down, to lower, to sink (to allow to descend)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | опусти́ть |
|---|---|
| Future, я | опущу́ |
| Future, ты | опу́стишь |
| Future, он, она, оно | опу́стит |
| Future, мы | опу́стим |
| Future, вы | опу́стите |
| Future, они | опу́стят |
| Past masculine | опусти́л |
| Past feminine | опусти́ла |
| Past neuter | опусти́ло |
| Past plural | опусти́ли |
| Imperative singular | опусти́ |
| Imperative plural | опусти́те |
Imperfective: опуска́ть
Examples
- опусти́ть ру́ки — to lose heart; to become disheartened