опуска́ть
to let down, to lower, to sink (to allow to descend)
Verb | imperfective | transitive
| Infinitive | опуска́ть |
|---|---|
| Present, я | опуска́ю |
| Present, ты | опуска́ешь |
| Present, он, она, оно | опуска́ет |
| Present, мы | опуска́ем |
| Present, вы | опуска́ете |
| Present, они | опуска́ют |
| Future, я | бу́ду опуска́ть |
| Future, ты | бу́дешь опуска́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет опуска́ть |
| Future, мы | бу́дем опуска́ть |
| Future, вы | бу́дете опуска́ть |
| Future, они | бу́дут опуска́ть |
| Past masculine | опуска́л |
| Past feminine | опуска́ла |
| Past neuter | опуска́ло |
| Past plural | опуска́ли |
| Imperative singular | опуска́й |
| Imperative plural | опуска́йте |
Perfective: опусти́ть
Examples
- опуска́ть ру́ки — to lose heart; to become disheartened