оправда́ться
to justify/vindicate oneself, to justify one's actions
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | оправда́ться |
|---|---|
| Future, я | оправда́юсь |
| Future, ты | оправда́ешься |
| Future, он, она, оно | оправда́ется |
| Future, мы | оправда́емся |
| Future, вы | оправда́етесь |
| Future, они | оправда́ются |
| Past masculine | оправда́лся |
| Past feminine | оправда́лась |
| Past neuter | оправда́лось |
| Past plural | оправда́лись |
| Imperative singular | оправда́йся |
| Imperative plural | оправда́йтесь |
Imperfective: опра́вдываться