оповести́ть
to inform, to notify (to communicate knowledge to (an)other(s))
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | оповести́ть |
|---|---|
| Future, я | оповещу́ |
| Future, ты | оповести́шь |
| Future, он, она, оно | оповести́т |
| Future, мы | оповести́м |
| Future, вы | оповести́те |
| Future, они | оповестя́т |
| Past masculine | оповести́л |
| Past feminine | оповести́ла |
| Past neuter | оповести́ло |
| Past plural | оповести́ли |
| Imperative singular | оповести́ |
| Imperative plural | оповести́те |
Imperfective: оповеща́ть