опереди́ть
to pass ahead, to take a lead, to outstrip, to leave behind
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | опереди́ть |
|---|---|
| Future, я | опережу́ |
| Future, ты | опереди́шь |
| Future, он, она, оно | опереди́т |
| Future, мы | опереди́м |
| Future, вы | опереди́те |
| Future, они | опередя́т |
| Past masculine | опереди́л |
| Past feminine | опереди́ла |
| Past neuter | опереди́ло |
| Past plural | опереди́ли |
| Imperative singular | опереди́ |
| Imperative plural | опереди́те |
Imperfective: опережа́ть