око́нчить
to finish, to end, to complete
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | око́нчить |
|---|---|
| Future, я | око́нчу |
| Future, ты | око́нчишь |
| Future, он, она, оно | око́нчит |
| Future, мы | око́нчим |
| Future, вы | око́нчите |
| Future, они | око́нчат |
| Past masculine | око́нчил |
| Past feminine | око́нчила |
| Past neuter | око́нчило |
| Past plural | око́нчили |
| Imperative singular | око́нчи |
| Imperative plural | око́нчите |
Imperfective: ока́нчивать
Examples
- Око́нчить шко́лу — to leave school