ока́зываться
to turn out, to be found, to prove (to be)
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | ока́зываться |
|---|---|
| Present, я | ока́зываюсь |
| Present, ты | ока́зываешься |
| Present, он, она, оно | ока́зывается |
| Present, мы | ока́зываемся |
| Present, вы | ока́зываетесь |
| Present, они | ока́зываются |
| Future, я | бу́ду ока́зываться |
| Future, ты | бу́дешь ока́зываться |
| Future, он, она, оно | бу́дет ока́зываться |
| Future, мы | бу́дем ока́зываться |
| Future, вы | бу́дете ока́зываться |
| Future, они | бу́дут ока́зываться |
| Past masculine | ока́зывался |
| Past feminine | ока́зывалась |
| Past neuter | ока́зывалось |
| Past plural | ока́зывались |
| Imperative singular | ока́зывайся |
| Imperative plural | ока́зывайтесь |
Perfective: оказа́ться
Examples
- ока́зываться под вопро́сом — to be called into question