оказа́ться
to turn out, to be found, to prove (to be)
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | оказа́ться |
|---|---|
| Future, я | окажу́сь |
| Future, ты | ока́жешься |
| Future, он, она, оно | ока́жется |
| Future, мы | ока́жемся |
| Future, вы | ока́жетесь |
| Future, они | ока́жутся |
| Past masculine | оказа́лся |
| Past feminine | оказа́лась |
| Past neuter | оказа́лось |
| Past plural | оказа́лись |
| Imperative singular | окажи́сь |
| Imperative plural | окажи́тесь |
Imperfective: ока́зываться
Examples
- оказа́ться под вопро́сом — to be called into question