озна́чить
to mean, to signify
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | озна́чить |
|---|---|
| Future, я | озна́чу |
| Future, ты | озна́чишь |
| Future, он, она, оно | озна́чит |
| Future, мы | озна́чим |
| Future, вы | озна́чите |
| Future, они | озна́чат |
| Past masculine | озна́чил |
| Past feminine | озна́чила |
| Past neuter | озна́чило |
| Past plural | озна́чили |
| Imperative singular | озна́чь |
| Imperative plural | озна́чьте |
Imperfective: означа́ть