овладе́ть
to seize, to capture, to become the owner of
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | овладе́ть |
|---|---|
| Future, я | овладе́ю |
| Future, ты | овладе́ешь |
| Future, он, она, оно | овладе́ет |
| Future, мы | овладе́ем |
| Future, вы | овладе́ете |
| Future, они | овладе́ют |
| Past masculine | овладе́л |
| Past feminine | овладе́ла |
| Past neuter | овладе́ло |
| Past plural | овладе́ли |
| Imperative singular | овладе́й |
| Imperative plural | овладе́йте |
Imperfective: овладева́ть