овладева́ть
to seize, to capture, to become the owner of
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | овладева́ть |
|---|---|
| Present, я | овладева́ю |
| Present, ты | овладева́ешь |
| Present, он, она, оно | овладева́ет |
| Present, мы | овладева́ем |
| Present, вы | овладева́ете |
| Present, они | овладева́ют |
| Future, я | бу́ду овладева́ть |
| Future, ты | бу́дешь овладева́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет овладева́ть |
| Future, мы | бу́дем овладева́ть |
| Future, вы | бу́дете овладева́ть |
| Future, они | бу́дут овладева́ть |
| Past masculine | овладева́л |
| Past feminine | овладева́ла |
| Past neuter | овладева́ло |
| Past plural | овладева́ли |
| Imperative singular | овладева́й |
| Imperative plural | овладева́йте |
Perfective: овладе́ть