обру́шиться
to fall in, to collapse
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | обру́шиться |
|---|---|
| Future, я | обру́шусь |
| Future, ты | обру́шишься |
| Future, он, она, оно | обру́шится |
| Future, мы | обру́шимся |
| Future, вы | обру́шитесь |
| Future, они | обру́шатся |
| Past masculine | обру́шился |
| Past feminine | обру́шилась |
| Past neuter | обру́шилось |
| Past plural | обру́шились |
| Imperative singular | обру́шься |
| Imperative plural | обру́шьтесь |
Imperfective: обру́шиваться