обручи́ться
to be/to become/to get engaged/betrothed to, to affiance
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | обручи́ться |
|---|---|
| Future, я | обручу́сь |
| Future, ты | обручи́шься |
| Future, он, она, оно | обручи́тся |
| Future, мы | обручи́мся |
| Future, вы | обручи́тесь |
| Future, они | обруча́тся |
| Past masculine | обручи́лся |
| Past feminine | обручи́лась |
| Past neuter | обручи́лось |
| Past plural | обручи́лись |
| Imperative singular | обручи́сь |
| Imperative plural | обручи́тесь |
Imperfective: обруча́ться