обня́ть
to hug, to embrace
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | обня́ть |
|---|---|
| Future, я | обниму́ |
| Future, ты | обни́мешь |
| Future, он, она, оно | обни́мет |
| Future, мы | обни́мем |
| Future, вы | обни́мете |
| Future, они | обни́мут |
| Past masculine | обня́л, о́бнял |
| Past feminine | обняла́ |
| Past neuter | обня́ло, о́бняло, обняло́ |
| Past plural | обня́ли, о́бняли |
| Imperative singular | обними́ |
| Imperative plural | обними́те |
Imperfective: обнима́ть