обнару́жить
to disclose, to show, to reveal, to display
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | обнару́жить |
|---|---|
| Future, я | обнару́жу |
| Future, ты | обнару́жишь |
| Future, он, она, оно | обнару́жит |
| Future, мы | обнару́жим |
| Future, вы | обнару́жите |
| Future, они | обнару́жат |
| Past masculine | обнару́жил |
| Past feminine | обнару́жила |
| Past neuter | обнару́жило |
| Past plural | обнару́жили |
| Imperative singular | обнару́жь |
| Imperative plural | обнару́жьте |
Imperfective: обнару́живать