обзаводи́ться
to acquire, to provide oneself (with)
Verb | imperfective | reflexive
| Infinitive | обзаводи́ться |
|---|---|
| Present, я | обзавожу́сь |
| Present, ты | обзаво́дишься |
| Present, он, она, оно | обзаво́дится |
| Present, мы | обзаво́димся |
| Present, вы | обзаво́дитесь |
| Present, они | обзаво́дятся |
| Future, я | бу́ду обзаводи́ться |
| Future, ты | бу́дешь обзаводи́ться |
| Future, он, она, оно | бу́дет обзаводи́ться |
| Future, мы | бу́дем обзаводи́ться |
| Future, вы | бу́дете обзаводи́ться |
| Future, они | бу́дут обзаводи́ться |
| Past masculine | обзаводи́лся |
| Past feminine | обзаводи́лась |
| Past neuter | обзаводи́лось |
| Past plural | обзаводи́лись |
| Imperative singular | обзаводи́сь |
| Imperative plural | обзаводи́тесь |
Perfective: обзавести́сь
Examples
- обзаводи́ться хозя́йством — to start a home of one's own; set up house