обзавести́сь
to acquire, to provide oneself (with)
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | обзавести́сь |
|---|---|
| Future, я | обзаведу́сь |
| Future, ты | обзаведёшься |
| Future, он, она, оно | обзаведётся |
| Future, мы | обзаведёмся |
| Future, вы | обзаведётесь |
| Future, они | обзаведу́тся |
| Past masculine | обзавёлся |
| Past feminine | обзавела́сь |
| Past neuter | обзавело́сь |
| Past plural | обзавели́сь |
| Imperative singular | обзаведи́сь |
| Imperative plural | обзаведи́тесь |
Imperfective: обзаводи́ться
Examples
- обзавести́сь хозя́йством — to start a home of one's own; set up house