обеспе́чить
to provide, to supply
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | обеспе́чить |
|---|---|
| Future, я | обеспе́чу |
| Future, ты | обеспе́чишь |
| Future, он, она, оно | обеспе́чит |
| Future, мы | обеспе́чим |
| Future, вы | обеспе́чите |
| Future, они | обеспе́чат |
| Past masculine | обеспе́чил |
| Past feminine | обеспе́чила |
| Past neuter | обеспе́чило |
| Past plural | обеспе́чили |
| Imperative singular | обеспе́чь |
| Imperative plural | обеспе́чьте |
Imperfective: обеспе́чивать