обере́чь
to guard (against), to protect (from)
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | обере́чь |
|---|---|
| Future, я | оберегу́ |
| Future, ты | обережёшь |
| Future, он, она, оно | обережёт |
| Future, мы | обережём |
| Future, вы | обережёте |
| Future, они | оберегу́т |
| Past masculine | оберёг |
| Past feminine | оберегла́ |
| Past neuter | оберегло́ |
| Past plural | оберегли́ |
| Imperative singular | обереги́ |
| Imperative plural | обереги́те |
Imperfective: оберега́ть