настуча́ть
to pass information by knocking (e.g. Morse code); to knock a rhythm
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | настуча́ть |
|---|---|
| Future, я | настучу́ |
| Future, ты | настучи́шь |
| Future, он, она, оно | настучи́т |
| Future, мы | настучи́м |
| Future, вы | настучи́те |
| Future, они | настуча́т |
| Past masculine | настуча́л |
| Past feminine | настуча́ла |
| Past neuter | настуча́ло |
| Past plural | настуча́ли |
| Imperative singular | настучи́ |
| Imperative plural | настучи́те |
Imperfective: стуча́ть, насту́кивать