нару́шить
to violate, to break
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | нару́шить |
|---|---|
| Future, я | нару́шу |
| Future, ты | нару́шишь |
| Future, он, она, оно | нару́шит |
| Future, мы | нару́шим |
| Future, вы | нару́шите |
| Future, они | нару́шат |
| Past masculine | нару́шил |
| Past feminine | нару́шила |
| Past neuter | нару́шило |
| Past plural | нару́шили |
| Imperative singular | нару́шь |
| Imperative plural | нару́шьте |
Imperfective: наруша́ть
Examples
- нару́шить зако́н — to break the law