напа́сть
to attack, to fall on, to assault, to descend (on)
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | напа́сть |
|---|---|
| Future, я | нападу́ |
| Future, ты | нападёшь |
| Future, он, она, оно | нападёт |
| Future, мы | нападём |
| Future, вы | нападёте |
| Future, они | нападу́т |
| Past masculine | напа́л |
| Past feminine | напа́ла |
| Past neuter | напа́ло |
| Past plural | напа́ли |
| Imperative singular | напади́ |
| Imperative plural | напади́те |
Imperfective: напада́ть
Examples
- я напа́л на мысль — the thought occurred to me