напада́ть
to attack, to fall on, to assault, to descend (on)
Verb | imperfective | intransitive
| Infinitive | напада́ть |
|---|---|
| Present, я | напада́ю |
| Present, ты | напада́ешь |
| Present, он, она, оно | напада́ет |
| Present, мы | напада́ем |
| Present, вы | напада́ете |
| Present, они | напада́ют |
| Future, я | бу́ду напада́ть |
| Future, ты | бу́дешь напада́ть |
| Future, он, она, оно | бу́дет напада́ть |
| Future, мы | бу́дем напада́ть |
| Future, вы | бу́дете напада́ть |
| Future, они | бу́дут напада́ть |
| Past masculine | напада́л |
| Past feminine | напада́ла |
| Past neuter | напада́ло |
| Past plural | напада́ли |
| Imperative singular | напада́й |
| Imperative plural | напада́йте |
Perfective: напа́сть