наме́титься
to be outlined, to take shape, to begin to show
Verb | perfective | reflexive
| Infinitive | наме́титься |
|---|---|
| Future, я | наме́чусь |
| Future, ты | наме́тишься |
| Future, он, она, оно | наме́тится |
| Future, мы | наме́тимся |
| Future, вы | наме́титесь |
| Future, они | наме́тятся |
| Past masculine | наме́тился |
| Past feminine | наме́тилась |
| Past neuter | наме́тилось |
| Past plural | наме́тились |
| Imperative singular | наме́ться |
| Imperative plural | наме́тьтесь |
Imperfective: намеча́ться