назна́чить
to appoint, to designate, to nominate
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | назна́чить |
|---|---|
| Future, я | назна́чу |
| Future, ты | назна́чишь |
| Future, он, она, оно | назна́чит |
| Future, мы | назна́чим |
| Future, вы | назна́чите |
| Future, они | назна́чат |
| Past masculine | назна́чил |
| Past feminine | назна́чила |
| Past neuter | назна́чило |
| Past plural | назна́чили |
| Imperative singular | назна́чь |
| Imperative plural | назна́чьте |
Imperfective: назнача́ть
Examples
- назна́чить срок — to set a term, to set a deadline