метну́ть
to throw, to cast, to fling
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | метну́ть |
|---|---|
| Future, я | метну́ |
| Future, ты | метнёшь |
| Future, он, она, оно | метнёт |
| Future, мы | метнём |
| Future, вы | метнёте |
| Future, они | метну́т |
| Past masculine | метну́л |
| Past feminine | метну́ла |
| Past neuter | метну́ло |
| Past plural | метну́ли |
| Imperative singular | метни́ |
| Imperative plural | метни́те |
Imperfective: мета́ть
Examples
- метну́ть диск — to throw the discus