искупи́ть
to expiate, to atone, to redeem
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | искупи́ть |
|---|---|
| Future, я | искуплю́ |
| Future, ты | иску́пишь |
| Future, он, она, оно | иску́пит |
| Future, мы | иску́пим |
| Future, вы | иску́пите |
| Future, они | иску́пят |
| Past masculine | искупи́л |
| Past feminine | искупи́ла |
| Past neuter | искупи́ло |
| Past plural | искупи́ли |
| Imperative singular | искупи́ |
| Imperative plural | искупи́те |
Imperfective: искупа́ть