зате́ять
to undertake, to start
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | зате́ять |
|---|---|
| Future, я | зате́ю |
| Future, ты | зате́ешь |
| Future, он, она, оно | зате́ет |
| Future, мы | зате́ем |
| Future, вы | зате́ете |
| Future, они | зате́ют |
| Past masculine | зате́ял |
| Past feminine | зате́яла |
| Past neuter | зате́яло |
| Past plural | зате́яли |
| Imperative singular | зате́й |
| Imperative plural | зате́йте |
Imperfective: затева́ть
Examples
- зате́ять дра́ку — to start a fight