застрели́ть
to shoot, to gun down
Verb | perfective | transitive
| Infinitive | застрели́ть |
|---|---|
| Future, я | застрелю́ |
| Future, ты | застре́лишь |
| Future, он, она, оно | застре́лит |
| Future, мы | застре́лим |
| Future, вы | застре́лите |
| Future, они | застре́лят |
| Past masculine | застрели́л |
| Past feminine | застрели́ла |
| Past neuter | застрели́ло |
| Past plural | застрели́ли |
| Imperative singular | застрели́ |
| Imperative plural | застрели́те |
Imperfective: застре́ливать