замолча́ть
to become / fall silent, to stop / cease (speaking / talking), to break off
Verb | perfective | intransitive
| Infinitive | замолча́ть |
|---|---|
| Future, я | замолчу́ |
| Future, ты | замолчи́шь |
| Future, он, она, оно | замолчи́т |
| Future, мы | замолчи́м |
| Future, вы | замолчи́те |
| Future, они | замолча́т |
| Past masculine | замолча́л |
| Past feminine | замолча́ла |
| Past neuter | замолча́ло |
| Past plural | замолча́ли |
| Imperative singular | замолчи́ |
| Imperative plural | замолчи́те |
Imperfective: замолка́ть, молча́ть